عقد حواله
تعریف
ماده ۷۲۴ قانون مدنی حواله را چنین تعریف کرده است (( حواله عقدی است که به موجب آن طلب شخصی از ذمه مدیون به ذمه شخص ثالثی منتقل می گردد . مدیون را محیل ، طلبکار را محتال ، شخص ثالث را محال علیه می گویند )) .
عقد بین محیل و محتال منعقد می شود و با قبول محال علیه تکمیل می گردد . چنانچه در تعریف فوق محال علیه مدیون محیل نباشد حواله فقط دارای یک بعد یعنی انتقال دین از ذمه محیل به ذمه محال علیه است ، که بنا بر تقاضای محیل صورت می گیرد ، محال علیه پس از قبولی در حکم...
تعریف
ماده ۷۲۴ قانون مدنی حواله را چنین تعریف کرده است (( حواله عقدی است که به موجب آن طلب شخصی از ذمه مدیون به ذمه شخص ثالثی منتقل می گردد . مدیون را محیل ، طلبکار را محتال ، شخص ثالث را محال علیه می گویند )) .
عقد بین محیل و محتال منعقد می شود و با قبول محال علیه تکمیل می گردد . چنانچه در تعریف فوق محال علیه مدیون محیل نباشد حواله فقط دارای یک بعد یعنی انتقال دین از ذمه محیل به ذمه محال علیه است ، که بنا بر تقاضای محیل صورت می گیرد ، محال علیه پس از قبولی در حکم...
You do not have permission to view the full content of this article.
وارد شده یا نام نویسی شوید
