1. Vahid-Nasiri
    یکی از مسایل مهمی که در حقوق جزای عمومی مطرح می شود بررسی عناصر تشکیل دهنده جرم می باشد.برای این که یک عمل مجرمانه به وقوع بپیوندد لازم است که عناصر تشکیل دهنده جرم احراز شود در غیر این صورت عمل ارتکابی مجرمانه نخواهد بود. اولین و مهمترین رکن تشکیل دهنده جرم رکن قانونی است.در توضیح باید بیان نمود که زمانی می توان گفت یک عمل جرم است که در قانون آن عمل جرم انگاری شده و برای آن مجازات تعیین شده باشد.در خصوص این رکن می توان به “اصل قانونی بودن جرم و مجازات” اشاره نمود این اصل به این معناست که حکم به مجازات باید بر اساس قانون باشد و همچنین تنها اعمالی مجرمانه است که در قانون برای آن مجازات تعیین شده باشد. به عنوان مثال دروغ گویی یک عمل قبیح از لحاظ شرعی می باشد، ولی چون در قانون برای آن مجازات تعیین نشده است،نمی توان این عمل را جرم انگاشت دومین رکن از ارکان تشکیل دهنده جرم رکن مادی است. زمانی جرم تحقق پیدا می کند که فعل یا ترک فعلی را که قانون جرم انگاری نموده است،اتفاق افتد مثلا عمل مجرمانه سرقت زمانی محقق می شود که عمل ربودن که به صورت فعل است،اتفاق افتد،شایان ذکر است که طبق ماده ۱۹۷ قانون مجازات اسلامی “سرقت عبارت است از ربودن مال دیگری به صورت پنهانی” آخرین رکن از ارکان تشکیل دهنده جرم عنصر روانی است،به بیانی ساده منظور از این عنصر احراز سوء نیت فاعل جرم در ارتکاب عمل مجرمانه است. به عنوان مثال سارق بایستی قصد ربودن مال دیگری را داشته باشد،اگر شخصی با تصور این که مال مسروقه متعلق به خودش است و آن مال را بردارد،سوء نیت احراز نمی شود در نتیجه رکن روانی مخدوش است . با این که در مثال فوق هم رکن قانونی و هم رکن مادی وجود دارد ولی به دلیل عدم وجود رکن معنوی شخص مرتکب عمل مجرمانه سرقت نشده است.

دیدگاه

برای درج دیدگاه، ثبت نام کنید و یا اگر عضو هستید، وارد شوید!