مقدمه
1- به موجب مواد 1209 و 1210 پيشين قانون مدني مصوب 1314(1) قانونگذار سن 18 سال تمام شمسي را براي اهليت تصرف و استيفاء در مورد پسر و دختر, تعيين كرده بود. در واقع نويسندگان قانون مدني سن 18 سال تمام را به عنوان اماره قانوني رشد در نظر گرفته بوند. ليكن اين اماره تغيير پذير بود. بدين معني كه هم رشد شخص پس از رسيدن به سن 15 سال تمام و قبل از هجده سالگي قابل اثبات...
You do not have permission to view the full content of this article. وارد شده یا نام نویسی شوید